از دکتر علی شریعتی

اینجا آسمان ابریست ، آنجا
 را نمیدانم... اینجا شده پائیز ،
 آنجا را نمیدانم... اینجا فقط رنگ
 است ، آنجا را نمیدانم... اینجا دلی
 تنگ است ، آنجا را نمیدانم. وقتي كه
 بچه بودم هر شب دعا ميكردم كه خدا
 يك دوچرخه به من بدهد. بعد فهميدم
 كه اينطوري فايده ندارد. پس يك
 دوچرخه دزديدم و دعا كردم كه خدا
 مرا ببخش 
هی
 با خود فکر می کنم ، چگونه است که
 ما ، در این سر دنیا ، عرق می ریزیم
 و وضع مان این است و آنها ، در آن سر
 دنیا ، عرق می خورند و وضع شان آن
 است! ... نمی دانم ، مشکل در نوع عرق
 است یا در نوع ریختن و خوردن
 
دکتر شريعتي