یکی از مشکلات اکثر ایرانیان مقیم مالزی، مساله ریزش شدید مو میباشد که نهایتا و تا پایان دوره تحصیلی منجر به از دست دادن بخش زیادی از موی سر میشود. حالا توی این گیر و دار که همه در گیر درس و مشق و دلتنگی و هزار تا بد بختی هستیم، مساله کچلی هم به درد ها و گرفتاری های همه اضافه شده و شده قوز بالا قوز....همه از همدیگه در مورد اینکه آیا موهاشون میریزه یا نه سوال میکنیم و معمولا جواب همه مثبت میباشد. هر کسی هم برای این مشکل راهکاری پیشنهاد میکنه و همشون هم تا جایی که ما امتحان کردیم سودمند نبودند. آخرش هم نفهمیدم که آیا مشکل مربوط به آب مالزی هست یا هوای اون و یا خوردنی هایی که میخوریم؟؟؟
در اینجا ما داریم هفته ای سه روز خونه رو تمیز میکنیم ولی همچنان شاهد موهای روی زمین هستیم و فکر میکنم کم کم داره تعدادشون از موهای روی سر ما بیشتر میشه....
یکی پیشنهاد کرد که پای مرغ بخوریم....
اون یکی فلان شامپو رو معرفی کرد......
اون یکی فلان ویتامین....
آب زیاد بخورید...
فلان دارو.....
قیچی.....
و جالب ترین و فکر کنم عملی ترین پیشنهاد رو یکی از متفکرین فکولتی خودمون داده....(البته در مورد ایشون که با عرض معذرت دیگه کار از کار گذشته)...به گفته این دوست گرامی بهتره به فکر درمان ریزش مو از نوع مالزیایی اون نباشیم و پولهامون رو به جای هدر دادن برای دارو و ویتامین و این ها جمع کنیم و بعدا که به سلامتی به ایران برگشتیم، موبکاریم....
آفرین به این دوست...فکر کنم عملی ترین پیشنهاد همینه....پس ایران باید چشم به راه دکتر های کور و کچلش باشه....
