ما ایرانیها معتقدیم که از همه مردم دنیا خونگرم تر،مهربون تر، سخاوتمند تر، خوشگل تر، خوش تیپ تر ..و….و…هستیم. باشه ایناهمه قبول اما باید بپذیریم که ما ایرانیها از همه نامرد تر هم هستیم….چرا نداره….این هم یک حقیقته که مثل بقیه حقایق تلخه….این ممکنه قابل تعمیم به بقیه مردم دنیا هم باشه اما من اینجا میخوام خودمون رو با مالایی ها مقایسه کنم. …

مالایی ها به قول ما آدمهای سرد، خشک و بی احساسی هستند، وقتی همدیگه رو میبینن یا اصلا عکس العملی نشون نمیدن، یا سری تکون میدن، یا اینکه اگه خیلی خیلی معاشرتی باشن یک سلام رد و بدل میکنن….اما ما چون خیلی معاشرتی، آداب دان و خونگرم هستیم، وقتی همدیگه رو میبینیم گل از گلمون میشکفه….سلام و حال و احوال و بگو و بخند و احوال گربه همسایه رفیقمون و مادر بزرگ پسر خاله دوستمون و بچه کوچیکه زن دایی خاله جونشون رو هم میپرسیم….اما به جرات بگم نود درصد این حال و احوال پرسیدن ها از روی دوست داشتن واقعی نیست و جنبه رسم و رسوم و یا چیزی در حد عادته….راست میگم….چون وقتی یکی از این رفقای شفیق غایب هستند سرگرمی ما اینه که عموما پشت سر افراد غایب صفحه بذاریم و نقطه ضعف های اونها و حتی گاهی موفقیت های اونها رو که برای ما دست نیافتنی یا دور هستند رو دستاویز خنده خودمون قرار بدیم….به همین دلیل میگم ما نامردیم…همیشه از اینکه اعتراف کنیم دیگری از ما با هوش تره، یا تلاش بیشتری داره و یا کلا خدا بیشتر هواشو داره عاجز هستیم….هرکسی که وضعیت بهتری از ما داره یا دزده….یا متقلبه…یا با پارتی بازی به اینجا رسیده …و یا اگه دیگه هیچی نتونیم بگیم ، پشت چشم نازک میکنیم و میگیم….خدا شانس بده….هیچ وقت جرات و شهامت این رو نداریم که عمیقا دیگران رو مورد تمجید و ستایش قرار بدیم، هیچ وقت دلمون نمیخواد که از دیگران در مورد چگونگی دستیابی به موفقیت هاشون سوال کنیم….البته همواره به طرز مرموزانه ای میخوایم سر از کار همدیگه در بیاریم و اگه بتونیم همدیگه رو کله پا کنیم….

این در مورد موفقیت بود و اما در مورد مادیات، باز هم همین واژه نامرد بهترین و مناسب ترین کلمه به نظر میرسه….دوست ما یا فامیل ما و یا هرکه رو که میشناسیم سوار ماشین آخرین مدلی شده ، یا خونه جدیدی خریده….در ظاهر بهش تبریک میگیم و اظهار میکنیم که این ماشین جدید و یا خونه جدید واقعا برازنده ایشونه و ایشالا بهتر از اون رو بخره…اما پشت سرش اولین حرفی که میزنیم اینه که……از کجا آورده…یادته چند سال پیش هیچی نداشت….یادته از من فلان قدر قرض گرفته بود…..چقدر وسایل خونشون دهاتی بود….معلومه تازه به دوران رسیده است….من اگه مثل این دزد بودم الان صد تا از این ماشین ها داشتم….هنوزم قیافش داد میزنه دهاتیه….فامیلهاشو دیدی؟؟…..و از این حرفها که تمومی نداره ….و اگه جرات داشتیم که فقط یکی از این جملات رو توی روی طرف بگیم، این قدر نامرد نبودیم…..

مالایی ها ماشین های با کلاس سوار میشن اما اگه ازشون بپرسی چند و چه جور، میگن که اون رو قسطی خریدن….ماشین باکلاسشون مخصوص بوق زدن جلوی خانومها نیست….با دمپایی پاره و زن و بچه دماغوهاشون سوار ماشین آخرین مدلشون میشن و به پاسار مالام میرن….با دست غذا میخورن و بعد از غذا آروغ میزنن….در واقع ما هم بدمون نمیاد همه این کار ها رو انجام بدیم، اما چون با کلاسیم این کار رو نمیکنیم ….

مالایی ها با اینکه زن هایی به خوشگلی زن های اروپایی و به طور کلی اینتر نشنالی که وارد کشورشون میشه ندارن، اما چشمشون دنبال خانمهای دیگه نمیدوه… مالایی ها اگه بخوان علنا دوسه تا زن میگیرند و از هیچ کس ابایی ندارن….و موظف به رعایت عدالت بین اونها هستند….ایرانیها(عموما) با داشتن همسران زیبا ، چشمشون دنبال همه، حتی پیرزنها میدوه… چون(عموما) نامرد هستند درخفا زن میگیرند …..مالایی ها برای زن هاشون آزادی قائل هستند، اما ایرانیها چون(عموما) نامرد هستند خوشون از انواع گردش و تفریحات مجردی و سالم و ناسالم برخوردارند اما (عموما) مانع از ادامه تحصیل و پیشرفت و گردش و تفریح زنهاشون میشن…..

از این دست عادتها زیاده که مالایی ها دارند و ما چون جرات داشتنش رو نداریم از اونها خرده میگیریم….

ما با هم رفت و آمد میکنیم، مهمونی میدیم و مهمونی میریم اما از با هم بودن لذت نمیبریم چون میخوایم خونه و ماشین و ظرف و لباسهامون رو به رخ هم بکشیم….مالایی ها اهل این حرفها نیستند و سالی یک دفعه در خونشون رو به روی مهمون باز میکنند …اون هم نه برای پز….اونها احوال هم رو نمیپرسند اما به کار هم هم کاری ندارند….اهل این پز و افاده های ایرانی ها هم نیستند….خونه همشون توی جردن نیست….برای همین هم مجبور نیستند که ساعات زیادی رو توی ترافیک طی کنند تا به محل کارشون برسند…….از پاسار مالام و پاسار رمضان خرید میکنند و از اینکه دوست و آشنا ببینه که دارند از جاهای ارزون و سطح پایین خرید میکنند ابایی ندارند….همه وقت تعطیلی به دهات خودشون بر میگردن و از اینکه همه بدونن اونها دهاتی هستند و یا اینکه در فقر بزرگ شدن و یا حتی پرورشگاهی هستند ناراحت نمیشن…..اونها به پدر و مادر های پیر و دهاتی خودشون میبالند و مثل ما همه شاهزاده متولد نشدن….و در یک کلام اونها هیچ وقت نمیتونن و نمیخوان که به اندازه ما ، باکلاس، خوش تیپ، خونگرم ، با احساس ….و در یک کلام نامرد باشن…..

در آخر این آخر نامردیه اگه ما ایرانی باشیم، این رو بخونیم و بگیم ما نیستیم…..